De perfecte helft

JIJ BENT AAN HET LEZEN


De perfecte helft

romance

Vivian Donaldson is anders dan alle anderen. Ze is een fee. Een van de krachtigste bekende feeën. Ze weet het gewoon nog niet. Feeën hebben één vijand. Degene die hun soort zou kunnen uitsterven. Vampires. Maar wat gebeurt er Vivian fi ...

#fee #vampier #wattys2015



Hoofdstuk 29

4.2K 34 3 Writer: BobbieJoONeil door BobbieJoONeil
door BobbieJoONeil Volg Share
  • Deel via e-mail
  • Verhaal melden
Verzenden Verzenden naar vriend Share
  • Deel via e-mail
  • Verhaal melden

Hoofdstuk 29

Na een tijdje gingen we terug naar mijn huis. Mijn moeder zat aan de tafel met een bezorgde uitdrukking op haar gezicht. Ik liep naar de tafel en ging voor haar staan. 'Wat is er mis?'


Er gaat iets ergs gebeuren. Ik weet niet wanneer ik denk. ' Ze zei haar stem vol angst.

Wat bedoelt u?' Ik heb gevraagd.


Ik had een visioen. Ik zag je erg overstuur zijn. Mensen schreeuwden. En er gingen sirenes af. ' Ze trilde. Wat betekent dit? Ik dacht. Kendall stond daar net zo verward en bezorgd als wij. We zaten een tijdje aan tafel en al snel arriveerde Vincent. Toen hij onze gezichten zag, wist hij dat er iets mis was. Mijn moeder vertelde hem het visioen. Hij pakte haar hand en probeerde haar te kalmeren. De deurbel ging en om te antwoorden. Voor de deur was Connor Morgenson. 'Mag ik binnen komen?'

Ik vind dat geen goed idee. ' Zei ik toen ik de deur begon te sluiten. Hij duwde hem open en liep naar binnen. Hij werd verward en geïrriteerd en keek de keuken in.


Sommige bestanden werden overgenomen van mijn kantoor. Weet jij daar iets van? ' We schudden allemaal ons hoofd. Hij stond op om te vertrekken. 'Nou, als je ze vindt, breng ze dan zo snel mogelijk terug. Ze gaan de politie erbij betrekken. ' Daarmee was hij weg.

Ik denk dat hij weet dat ik ze heb meegenomen 'zei ik en zag hem wegrijden.

We moeten ze teruggeven. ' Mijn moeder zei en wachtte niet op onze meningen. Ze pakte de bestanden uit de kast en gaf ze aan mij.

We kunnen het nu niet doen. Dat wordt te verwacht. We moeten wachten tot ze ons vergeten. ' Ik protesteerde. Ik gaf ze terug.


Was moeilijk te vergeten. ' Vincent stemde in.

twee jaar lang gluren

Oké, wacht een paar dagen, maar dan geven we ze terug. ' Ik knikte.

Connor Morgenson zat in zijn auto. Ze namen het aas met de bestanden. Nu moest hij gewoon wachten. Zodra ze het gebouw binnenstapten, zouden ze hun kleine fee moeten overhandigen zonder iemand iets te zeggen. Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn. Een stem beantwoordde zijn telefoon. 'Denk je echt dat ze haar zo gemakkelijk gaan overhandigen? We moeten een andere aanpak proberen. '

Knoei niet met mijn plannen. ' Maakte meneer Morgenson. Hoe durven ze te denken dat ze zijn plannen konden veranderen? Hij had tenslotte de leiding. Hij hing met hen op en belde een ander nummer. Hij wachtte op een antwoord.

St. James politie. Wat is je noodgeval? ' Een mannelijke stem antwoordde.

Ik wil graag een diefstal melden. '

Ik liep de keuken in om iets te drinken, toen ik Vincent vond. Ik staarde naar hem. Hij was een volle vampier. Waarom werkte hij zo hard om feeën te helpen?

Waar denk je aan, bruine ogen? ' Hij onderbrak mijn gedachten. Ik stond op het punt de vraag te stellen, maar ik besloot hem iets anders te vragen. 'Hoe oud ben je?'

Hij antwoorde.

In vampierjaren. ' Ik zei.

Ik ben 26 sinds 1914. Dus 100 jaar. '

Weet je nog hoe je bent veranderd? ' Ik heb gevraagd.

Als je bedoelt wie ik heb vermoord, ja. Hij was een fee genaamd Kieran. Hij had niet echt een macht. ' Hij sloot zijn ogen.

Bescherm je ons omdat je mijn moeder leuk vindt? ' Hij opende zijn ogen en maakte oogcontact met mij.

rozen zijn rood viooltjes zijn blauw gedichten vies

Nee, ik wil je beschermen omdat ik het spijt dat ik Kieran heb vermoord. Ik voel dat het universum me nog een kans heeft gegeven. En ik ga doen wat ik kan om jullie twee te beschermen. ' Er verscheen een glimlach op zijn gezicht. 'Maar het feit dat ik je moeder leuk vind, helpt wel.'

Ik glimlachte terug. 'Ik wist het.' Hij bloosde.

In de woonkamer was Kendall in gesprek met Cynthia.

Bedankt dat je zo mijn dochter hebt geholpen. ' Zei ze lief.

plassen in mijn luier

Je hoeft me niet te bedanken. Ik hou van je dochter en zou alles voor haar doen. ' Hij antwoorde.

Er verscheen een grijns in haar gezicht. 'Ik weet.' Ze stond voor hem. 'Toen je voor het eerst met daten begon, dacht ik dat het allemaal bergafwaarts zou gaan. Je hebt me ongelijk bewezen. Ik zou niemand anders bij haar willen. '

Ze hoorden op de deur kloppen. Een vreselijk gevoel verscheen in Cynthia. Ze wist dat alles op het punt stond neer te storten.

Ik sprak met Vincent over zijn belangstelling voor mijn moeder, toen ik op de deur klopte. Ik stond op om het te beantwoorden. Ik kon niet geloven wie het was.

Ben jij Cynthia Donaldson? ' Vroeg een politieman. Ik schudde mijn hoofd. Mam?' Ik riep de woonkamer in. Ze haastte zich naar me toe.

Wat is er mis?' De politieman keek van mij naar haar.

Ben jij Cynthia Donaldson? ' Herhaalde de politieman.

Ja waarom?' Zij vroeg.

U bent gearresteerd voor diefstal van belangrijke juridische documenten. Je hebt het recht om te zwijgen.' Hij las haar rechten. Mijn mond viel open. Mijn moeder werd gearresteerd. Ze heeft niets gedaan. Ik heb de documenten gestolen, niet zij. Ik keek haar wanhopig aan.

Vertel ze dat je het niet hebt gedaan. ' Ik zei. Ik wist dat ik als een kind klonk, maar dat kon me niet schelen. 'Vertel ze dat je het niet hebt gedaan.' Ze keek me aan naar Kendall en Vincent, die net zo geschrokken waren.

Zorg voor mijn dochter. Alstublieft.' Ze smeekte.

Houd haar goed veilig. ' Zei Vincent. Hij zag eruit alsof hij pijn had. Kendall knikte instemmend. Ik schudde ongelovig mijn hoofd. Dit gebeurde niet. Ik zag hoe ze mijn moeder het huis uit sleurden en de wagen van de ploeg binnen reden.

Mijn moeder ging naar de gevangenis.