Guardians of the Galaxy Stel je voor

JIJ BENT AAN HET LEZEN



Guardians of the Galaxy Stel je voor

fanfiction

Hallo lieverds! Dus ik dacht gewoon dat, omdat ik van hier bijna geen enkele Drax- of Yondu-lezer heb kunnen vinden, ik zou willen schrijven. Ik hou persoonlijk van hen en was een beetje triest toen ik niet teveel fics over hen vond. Dus ik ben ma ...

#drax #draxthedestroyer #draxxreader #gotg #guardiansofthegalaxy #yondu #yonduxreader



rozen zijn rood vies gedicht

Yondu Reader: From Verar

2.8K 81 10 Writer: JanttuBaka door JanttuBaka
door JanttuBaka Volg Share
  • Deel via e-mail
  • Verhaal melden
Verzenden Verzenden naar vriend Share
  • Deel via e-mail
  • Verhaal melden

Hallo lieverds! Dus tijd om wat liefde voor Yondu te geven! Deze vindt plaats rond de tijd dat Peter negen was.



Derde persoon P.O.V.

Yondu was buiten het schip met Peter en oefende het gebruik van een verdovingsgeweer. Hij keek toe terwijl Peter het pistool op het doel probeerde te richten en steeds miste. Deze jongen gaat daarmee iemand vermoorden. Yondu liep naar hem toe en pakte het pistool uit zijn hand, richtte het op het doel en schoot, recht in het midden ervan. 'Jongen, stop met zwaaien met het pistool en richt het op het doelwit.' Peter stak zijn tong uit naar Yondu voordat hij zijn blik op het doel richtte. 'Ja ja, geef me het pistool, jij gekke oude man.' Yondus ogen werden groot en hij keek naar Peter. 'Wat zei je jongen?' Met zijn ogen rollend, nam Peter het pistool van Yondu en zuchtte. 'Niets.'

doki doki literatuurclub staren naar de stip

Yondu sloeg zachtjes tegen de achterkant van Peters hoofd. 'Wees liever niets of ziek' s nachts en eet je op. ' Yondu grinnikte weinig en keek om zich heen toen zijn ogen je zagen. Je was aan het praten met Kraglin, lachte om iets en Yondu was erdoor gebiologeerd. Hij had je altijd al van verre in de gaten gehouden, alleen je bewegingen bekeken, niets anders. Sinds je je bij zijn Ravagers-team had willen voegen, had hij je graag gezien.



Je was zo zachtaardig en mooi, maar je was ook koppig, eigenlijk was hij er vrij zeker van dat je de enige persoon was die zijn koppigheid kon evenaren. Over die zachtheid, ja, je was echt zachtaardig, behalve als iemand je slechte kant kreeg, dan was er niets meer van de persoon over nadat je met hen klaar zou zijn. Dat was misschien ook een van de dingen waar hij van hield. Ook hield je van Peter, alsof hij je eigen zoon was, dacht je zelfs dat je jong was om een ​​moeder te zijn van een kind van negen jaar oud, je deed er nog steeds heel erg naar.

Uiteindelijk was het alleen jij, Yondu wist dat hij van elke centimeter van je hield, gewoon omdat jij het was. Toch was hij te laf, om je dat eigenlijk te vertellen. Hij kon zichzelf nooit zeggen dat hij om hem gaf. Dus daar was hij weer, alleen maar vanuit de verte naar je kijkend, terwijl je met Kraglin sprak. Yondu was zo gefocust op jou te kijken dat hij het kind naast hem niet opmerkte en het pistool opnieuw in zijn hand zwaaide. Toen hij zich omdraaide, zag hij Peter het pistool op zichzelf richten. 'Wat denk je dat je aan het doen bent jongen ?! Met dat pistool op andere mensen wijzen? ' Peter kromp ineen naar Yondus plotselinge stemverheffing en drukte per ongeluk de trekker over.

Plots voelde Yondu deze enorme elektrische golf door zijn lichaam gaan en hij viel op de grond en wankelde. 'YONDU!' Schreeuwde Peter en hij vestigde de aandacht van jou en Kraglins op de twee. Je begon meteen te rennen toen je Yondu op de grond zag. Je voelde je hart sneller kloppen toen je naast de nu bewusteloze man kwam. 'Yondu? Yondu, kun je me horen? ' Je probeerde zijn pols en het voelde iets sneller dan normaal, maar niets alarmerend, en je zuchtte. 'Het is goed, hij kreeg gewoon een kleine schok en dat is alles, hij komt wel goed.' Je draaide je om en keek naar Peter, die tranen over zijn wangen had. 'Het spijt me J / n, het was niet mijn bedoeling om hem neer te schieten, ik heb het gewoon ...' Je knuffelde hem en kuste zijn voorhoofd.

Het is goed, er is niets ernstigs gebeurd en het komt wel goed. Laten we het pistool even vergeten, oké? ' Peter knikte en omhelsde je stevig. 'Shhh, het is goed.' Je draaide je om en keek naar Kraglin, terwijl je de kleine jongen nog steeds in je armen hield. 'We moeten Yondu naar bed brengen.' Hij knikte en ging enkele mannen halen om hem te helpen. Je schepte toen Peter in je armen en droeg hem naar zijn kamer. 'Oké, ik denk dat je ook weinig moet slapen, je hebt de hele ochtend getraind.' Hij legde hem op zijn bed, pakte zijn deken en trok hem over zijn schouders. 'Slaap lekker, Peter.' Je kuste zijn hoofd voordat je de kamer uitliep.

Toen je de deur dichtdeed, ging je meteen naar de Yondus-kamer, alleen om hem onder de dekens te vinden, nog in slaap. Je nam plaats van zijn tafel en ging naast zijn bed zitten en keek naar zijn vredige uitdrukking. Je had altijd gevoelens voor je commandant, maar je hebt nooit echt de juiste manier gevonden om het hem te vertellen. Dus dit soort situaties zetten je aan het denken, dat je het hem zeker moet vertellen. De gedachte om het hem niet te vertellen, voordat je hem verloor, maakte je echt bang. Je nam zijn hand in de jouwe en streelde hem zachtjes, alleen maar naar hem kijkend.

Weet je, je liet me vandaag heel erg schrikken. ' Je sprak zachtjes, bijna fluisterend. 'Toen ik Peter je naam hoorde roepen en ik je op de grond zag liggen, stopte mijn hart even en terwijl ik naar je toe rende, kon ik alleen maar bedenken hoe ik wenste dat het goed met je zou gaan.' Je kneep licht in zijn hand. 'Maak me niet zo bang, idioot.' Je zuchtte weinig en probeerde de tranen weg te houden. 'Ik wil je nooit verliezen, hel, ik denk dat ik van je hou.' Dat was het, je voelde de traan over je wang rollen en je sloot je ogen.

Je voelde de hand van Yondus in de jouwe knijpen en je keek omhoog. Alleen om je te ontmoeten met zijn half dekselde ogen die naar je kijken, terwijl hij grijnzend weinig. Glimlachend veegde je de tranen uit je ogen en schraapte je keel. 'Hoeveel heb je gehoord?' Zonder een woord trok hij je naar beneden en kuste je lippen. Je was een beetje verrast door de plotselinge daad, maar kuste terug en gaf de zoete kus terug. 'Alles en het spijt me dat ik je aan het huilen heb gemaakt.' Glimlachend keek je in zijn rode ogen en kuste hij zijn lippen opnieuw.

Je was eigenlijk stil, blij verrast om te zien dat zijn kussen precies op hem konden lijken. Zoet en ruw tegelijkertijd. Smelten in de kus je aangepast jezelf beter aan het bed, voordat hij de kus brak. Hij scheurde de dekenvorm op hem en sloeg zijn arm om je heen. 'Weet je, ik heb je ogen op je gericht, ben gewoon te bang om het je te vertellen.' Glimlachend keek je hem aan terwijl hij je zijde bleef strelen. Ik kust je snel, voordat hij diep in je ogen keek. 'Ik hou ook van jou.'

hoe word je lid van zeven supermeisjes

Daar ga je liefjes! Het spijt me zo, het spijt me, ik heb het gevoel dat Yondu zo ontzettend gek is in deze XC. Zoals altijd, ik hou van jullie allemaal en tot ziens!